Η διαρκής κλήρος της πυροβολήσεως του Σαραΐβο στα χρόνια 1992-1996 εκτείνεται μέσα από την οδό της φωτογράφου Μιλομιρ Κοβατσέβιτς. Οι φωτογραφίες του, που είναι σήμερα σε παρουσίαση σε μια διαθήκη που οργανώθηκε από το Βαλκανικό Έρευνα της Αναφοράς Ινστιτούτου (BIRN), προσφέρουν μια πολύθετη άperα στην αντίσταση και την κατανόηση των πολιτών του Σαραΐβο κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο σκληρές περιόδους της πρόσφατης ιστορίας.
Η Τέχνη ως Ιστοσκελίδα
Ο βοσνιακός γραμματέας Σεμέζνιν Μεχμεννινοβίτς παρέχει πλαίσιο για τη δουλειά του Κοβατσέβιτς, υπογραμμίζοντας τον εξαιρετικό ρόλο που έχει η τέχνη κατά τη διάρκεια της πυροβολήσεως. Οι τέχνιτες, όπως ο Κοβατσέβιτς, χρησιμοποίησαν την κατοχή τους ως μια μορφή εκφράσεως αλλά και ως μια πιστή καταγραφή των καθημερινών καταστάσεων και νίκων μιας πόλης υπό πυροβολήσεως.
Η Δύναμη της Φωτογραφίας
Οι φωτογραφίες του Κοβατσέβιτς εμπλουτίζουν την ακριβή πραγματικότητα της ζωής στο Σαραΐβο κατά τη διάρκεια της πυροβολήσεως, από την καθημερινή πράξη για επιβίωση έως τις στιγμές ανθρώπινου συναίσθημα που υποστήριξαν την κοινότητα. Αυτά τα εικόνες λειτουργούν ως μια ισχυρή σημαίνειν τη διαφημιστικότητα του ανθρώπινου πνεύματος και τη σημασία του να διατηρήσουμε τη μνήμη από τέτοια τυφλώδη χρόνο.
Μέσα από τη διαθήκη, το BIRN προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι τα ιστορίες και τα εικόνες από αυτή την περίοδο δεν θα ξεχνηθούν και να συνεχίσουν να εκπαιδεύουν και να εμπνεύουν τις μελλοντικές γενιές.
